فرداي روشن

یکی از بدترین برخورد ها ی مهم در مورد هر آفرینشی
اینِ که
ذات وجودیشو ازش بگیرید
یعنی
یک زن در عمق آفرینشش یک کدبانوست
یک مرد در عمق آفرینشش یک شخصیت مردانه وجود داره
من بسیار بسیار در جمع های مختلف
چه قبل از بی نگاهی چه بعد از اون دیدم
که چطوری در یک جمع از اکثر معلولین یک مجسمه در گوشه ای می سازند و بهش میگن
بقیه هستند شما بشین
دوستی می گفت
بدترین تیشه ای که به ریشه ی ما می زنند
همینه که در سنی که یک شخصیت کاملی برای خودت داری
میگن بشین دست نزن
یا میگن وای چی می خوای ؟ بشین تا بهت بدم
اصلا اعتماد به نفستو به فنا میدن
درسته سرعت یک فرد بی نگاه در حد بقیه نیست
ولی سایرین با این کار غرورشو میشکنند که هیچ
مدتها زمان لازمِ تا یک فرد بی نگاه دوباره بتونه
به حال طبیعیش برگرده
معلولین به خاطره همین برخورد ها
بسیار در جمع خودشون احساس آرامش می کنند
چون هیچکس از دیگری توقع نابه جایی نداره
همه در سطح یکدیگرند و حتی از با هم بودن در یک میهمانی لذت می برند

اگر موضوعات من باعث بهتر شدن برخورد های افراد غیر معلول با معلولین بشه
بسیار خوشحال میشم
چون وقتی در عمق یک فاجعه وارد میشی تازه میفهمی چه خبره

نویسنده : فهیمه رجبی