دو نابغه ي نابينا ي موسيقي جهان
2 نابغه نابيناي دنياي موسيقي
2 نابغه نابيناي دنياي موسيقي
آندرهآ بوچلي
مردم جهان با صداي زيبا و گرم «آندرهآ بوچلي» آشنا هستند. او خواننده تنور اپراست که علاوه بر کارهاي بسيار بزرگ اپرا، موسيقي پاپ را نيز جدي گرفته و با خوانندگاني مانند «سارابرايتمن» يا «اروس رامازوتي» و... کارهاي مشترک انجام داده است. او که از نعمت بينايي محروم است، ميگويد: «شما بايد در زندگي بسيار قدرتمند و استوار باشيد تا بتوانيد آنجا که لازم است، «نه» بگوييد. بايد ناتوانيهاي خود را باور و با جديت روي تواناييهاي خود کار کنيد.»
«آندرهآ بوچلي» پس از 3 تنور نامآور معاصر، لوچيانو پاواروتي، کارهراس و دومينگو، چهارمين خواننده تنور در جهان لقب گرفته است. بسياري از منتقدان موسيقي، اين خواننده نابيناي اهل توسکاني را که زوکرو فورناکياري (ستاره راک ايتاليايي) و لوچيانو پاواروتي او را کشف كردند، تنوري ميدانند که هيجان انگيزترين صداي اپرايي معاصر را دارد. او پيانو، فلوت و ساکسيفون، مينوازد و در دنياي موسيقي پاپ هم بسيار موفق بوده است و ترانههاي بسيار زيبايي با سلين ديون، سارا برايتمن، اروس رامازوتي و ال جاريو اجرا کرده است. «آندرهآ بوچلي» در 22 سپتامبر 1958 در لاياتيکو، مزرعهاي در حومه پيزاي ايتاليا، متولد شد و آموختن پيانو را در 6 سالگي آغاز کرد. او از بدو تولد بينايي ضعيفي داشت.
در 12 سالگي پس از يک حادثه، بينايي خود را به کلي از دست داد، اما در همان سال در اولين رقابت موسيقي خود در Margherita d Oro شرکت کرد و با اجراي «O sole mio» نفر اول شناخته شد. باوجود استعداد فراوان، بوچلي کار حرفهاي موسيقي را تا پس از تکميل تحصيلات خود در دانشگاه پيزا ادامه نداد. او که با درجه دکتراي حقوق فارغالتحصيل شدهبود، يک سال به عنوان وکيل کار کرد و پس از آن تصميم گرفت خود را وقف هنر موسيقي کند. اولين فرصت کاري بوچلي در سال 1992 پيش آمد.
زوکرو فورناکياري به دنبال خواننده تنوري بود تا بتواند يک نمونه کار از اثر مشترکش با باب بونو از گروه U2 Miserere تهيه و با اين نمونه، پاواروتي را راضي به همکاري كند. بوچلي براي تهيه اين نمونه انتخاب شد و پاواروتي پس از شنيدن صداي او پرسيد: «اين جوان کيست؟ تو با وجود او به من نيازي نداري چون حتي من هم نميتوانم از او بهتر بخوانم.» در نهايت دوئت با صداي پاواروتي و زوکرو تهيه شد.
ري چارلز
«ري چارلز» از تاثيرگذارترين خوانندگان سبك «ريتم اند بلوز» بود كه بسياري از خوانندگان چند دهه اخير خود را مديون او ميدانند. در بين خوانندگان ايراني، «فرهاد»، كسي بود كه بيشترين تاثير را از چارلز گرفت. اين تاثير تا اندازهاي بود كه عدهاي فرهاد را به تقليد از ري چارلز متهم ميكردند. از ديگر خوانندگاني كه به نوعي از ري چارلز تاثير گرفتهاند، ميتوان به «جمشيد جم» و اين اواخر «ماني رهنما» و «رضا يزداني» اشاره كرد. «ري چارلز رابينسون» در سپتامبر 1930 در شهر كوچك آلباني در ايالت جورجياي آمريكا به دنيا آمد. اين خواننده سياهپوست در 7 سالگي به دليل ابتلا به آب سياه نابينا شد. براي او كه خانواده بسيار فقيري داشت، اين نابينا شدن سرآغاز راهي بود كه در نهايت او را به شهرت جهاني رساند. ري چارلز تحصيلات خود را در مدرسه دولتي نابينايان شهر فلوريدا به پايان برد و همان جا بود كه خواندن نتهاي موسيقي و نوشتن نت به خط بريل را فراگرفت. او كه در 15 سالگي يتيم شده بود، در 17 سالگي به نيويورك رفت و فعاليت در زمينه موسيقي جاز را آغاز كرد. او در اين زمان با «كويينسي جونز» ديگر خواننده مشهور هم نسلش آشنا شد. دوستي كه با اين همکاري، مباني آهنگسازي و تنظيم موسيقي را از چارلز فرا گرفت. او در همين دوران با وجود سن كمش، با ترانه «من زن گرفتم»، توانست به صدر جدول فروش موسيقي راه پيدا كند. موقعيتي كه نشان ميداد چه آينده درخشاني در انتظار اوست. چارلز را ميتوان يكي از بانيان جنبش موسيقي سياهپوستان آمريكا به حساب آورد كه در آن سالها در كنار جنبش حقوق اجتماعي سياهان جاي ويژهاي به خود اختصاص داده بود.
در همين سالها بود كه او به اوج موفقيت رسيد و موقعيتي به دست آورد كه تا دم مرگ هرگز از او جدا نشد. او در اين دهه 9 جايزه گرمي را از آن خود كرد. در سال 1979 بازخواني او از ترانه مشهور «جورجيا در قلب من است» به سرود رسمي اين ايالت مبدل شد. جايي كه همواره به داشتن هنرمندي مانند ري چارلز در بين شهروندانش افتخار كرده است.
با تشكر از ارسال كننده از شيراز